Lamba söndüğünde ışık bir anda ortadan kaybolmuyor. Ampulün foton üretmesi duruyor, ancak odada yol alan son fotonlar yüzeylere çarpmayı sürdürüyor. Bu ışık enerjisi kısa sürede emiliyor ve bir bölümü ısıya dönüşüyor.
Ampul kapandıktan sonra son fotonlar yoluna devam ediyor
Penceresiz bir odada yanan lambanın yaydığı fotonlar duvarlara, mobilyalara ve diğer eşyalara ulaşır. Yüzeylerin bir kısmı bu ışığı emerken bir kısmı geri yansıtır. Nesneleri görebilmemiz, yansıyan ışığın gözümüze ulaşmasına bağlıdır.
Renkleri algılamamız da yüzeylerin ışığı nasıl yansıttığıyla ilgilidir. Kırmızı bir nesne, üzerine gelen ışığın kırmızı spektrumundaki dalga boylarını daha çok yansıtır; diğer dalga boylarının büyük kısmını emer. Gözümüze ulaşan yansıma, nesneyi kırmızı görmemizi sağlar.
Anahtara basıldığında ampul yeni foton yaymayı bırakır. Ancak daha önce lambadan çıkmış olan fotonlar hareket etmeyi sürdürür. Işık saniyede yaklaşık 300 bin kilometre hızla ilerlediği için bu fotonlar odada kısa sürede çok sayıda yüzeye ulaşabilir.
Son ışık mikro-saniyeler içinde emiliyor
Fotonlar eşyalara ve duvarlara çarpıp yansıdıktan sonra başka yüzeylere yönelir. Her çarpışmada bir bölümünün emilmesi, odadaki ışığın hızla azalmasına yol açar. Son fotonların yüzeylerce emilmesi mikro-saniyeler ölçeğinde tamamlanır. İnsan gözü bu kadar kısa süreli değişimi seçemediğinden oda bize bir anda kararmış gibi görünür.
Işık enerjisi ısıya dönüşüyor
Fotonların emilmesi, taşıdıkları enerjinin yok olduğu anlamına gelmez. Enerji korunur, yalnızca biçim değiştirir. Duvarlar, mobilyalar ve odadaki diğer nesneler ışığı emdiğinde atomlarının hareketi çok az artar; ışık enerjisinin bir kısmı ısıya dönüşür.
Yüzeyler bu enerjiyi daha sonra insan gözünün göremediği kızılötesi radyasyon olarak çevreye yayar. Dolayısıyla lambayı kapatınca son fotonlar kısa süre içinde yüzeyler tarafından emilir; enerjileri ısıya dönüşür ve ardından kızılötesi ışınım biçiminde yeniden çevreye aktarılır.
