NASA’nın Titan’ı keşfetmek üzere geliştirdiği Dragonfly, ilk uçuşunun şimdiye kadarki en kapsamlı simülasyonunu tamamladı. 23 Ekim’de açıklanan test, Maryland’deki Johns Hopkins Uygulamalı Fizik Laboratuvarı’nda bilgisayar tabanlı bir düzenekte gerçekleştirildi. Dragonfly henüz Titan’da uçmadı.
Simülasyonda araç, koruyucu kabuğundan ayrıldıktan sonra kumullar üzerinde ilerledi ve güvenli bir iniş alanı aradı. Uygun noktayı geçince geri dönerek alçalan Dragonfly, belirlenen alana iniş yaptı. Deneme, uçuşta kullanılacak donanıma benzer elektroniklerle gerçek zamanlı yürütüldü.
Kamera ve lidar verileriyle otonom iniş sınandı
Ekip, uçuş yazılımını kamera, ataletsel ölçüm birimi ve lidar verilerinin benzetimleriyle birlikte test etti. Lidarın yüzey yüksekliğiyle eğimini ölçerek olası tehlikelerin belirlenmesine yardımcı olması bekleniyor. Grafik işlemcilerinden yararlanan kamera benzeticisi ise aracın uçuş sırasında karşılaşacağı görüntüleri gerçek zamanlı oluşturdu.
Sonraki aşamada aynı senaryo gerçek uçuş elektroniği üzerinde denenecek. Mühendisler, Dragonfly’ın sisteme kasıtlı olarak hata verildiğinde kendi başına nasıl tepki gösterdiğini de inceleyecek. NASA, aracı en erken 2028’de fırlatmayı; altı yıllık yolculuğun ardından 2034’te Titan’a ulaştırmayı planlıyor.
Yazılım denemeleri donanım entegrasyonuyla sürüyor
Simülasyonların yanı sıra aracın fiziksel parçalarını bir araya getirme çalışmaları da devam ediyor. NASA’nın eylül ayındaki donanım güncellemesine göre elektrik kablo demeti uçuş gövdesine yerleştirildi. Kablolar, bilgisayarlar, algılayıcılar, bilim araçları ve batarya arasında güç ve veri aktarımı sağlıyor.
Kablo sistemi yaklaşık 5,3 kilometre iletken ile 374 bağlantı elemanı içeriyor. Titan’ın soğuk koşullarında aracın iç sıcaklığını korumaya yönelik yalıtım düzeni, kabloların nasıl yerleştirileceğini de etkiliyor. Simülasyonda birlikte çalışan yazılım ve algılayıcıların gerçek araçta güvenilir biçimde bağlanması, görev hazırlıklarının bir parçası.
Dragonfly’ın hedefi Ahmakiq Undae kumulları
Aracın iniş yapmasının planlandığı Ahmakiq Undae kumul alanı, Selk Krateri’nin güneyinde yer alıyor. Krater çevresindeki malzemelerin incelenmesi, yaşamın kimyasal kökenlerini araştırmayı amaçlayan görevin bilimsel hedefleri arasında bulunuyor. Tamamlanan simülasyon, bu hedeflere ulaşmada gerekli otonom iniş kabiliyetini hazırlama çalışmalarının bir aşamasını oluşturuyor.
Selk çevresi, çarpma sırasında sıvı suyla karmaşık organik maddelerin bir arada bulunmuş olabileceği bir bölge olarak inceleniyor. Bu olasılık, günümüzde bölgede yaşam bulunduğuna dair bir tespit anlamına gelmiyor. Dragonfly’ın amacı, alandaki kimyasal süreçleri yerinde ölçmek.
